วันที่ผิดหวัง
posted on 11 Feb 2008 20:17 by dakimakuraคุณเคยไหมล้มลงอย่างเดียวดายไร้คนฉุดรั้ง
ขาแข้งที่ไร้เรี่ยวแรงจะหยั่งยืน ความผิดมหันที่ไม่เคยเกิดขึ้น
ความผิดหวังแสนสาหัส กับ ตัวเองมันดูน่าสมเพศและเวทนาสิ้นดี
ถึงอย่างนั้น ก็ยังต้องการคนปลอบใจ แต่ก็ไม่ได้ขอให้ใครหันมามองตัวเองี่ทุเรศแบบนี้
อ่อนแอจริงๆ แม้น้ำตาจะไม่มี สีหน้าอาจดูเคร่งเครียด น้ำเสียงอาจฟังดูสนุกสนาน
แต่มีใครบ้างที่จะรับฟังความผิดของคุณ จากข้างในนี้ ก้อนเนื้อใต้อกราวนิ่งเฉย
แต่ในขณะเดียวกันมันก็ยังเตือนถึงการมีชีวิตอยู่...แล้วทำไมมันถึงได้ทรมานแบบนี้
น้ำตาไม่ได้จางหายไปจากดวงตาของคุณหรอก หากว่ามันกำลังไหลไม่หยุดอยู่ภายในนี้
พรุ่งนี้ไม่รู้จะมีใครมองคุณด้วยสายตาแบบไหนบ้าง เวทนา สงสาร สมเพศ เหยียบหยาบ แล้วจะทนมันได้รึเปล่าล่ะ
ความรู้สึกสุดท้ายคือ การฝืนใจอยู่กับคนที่คุณพยายามใส่ใจกับเขามากที่สุดแต่เค้ากลับมองคุณเป็นเพียงสายลมผ่านที่ไม่มีค่าพอ
เมื่อใดที่คุณเผยให้เห็นคราบน้ำตา คนที่คุณคิดถึงมากที่สุดเค้าอาจจะกลับมาทำร้ายและตอกย้ำให้คุณเจ็บปวดอีกก้ได้
ถึงตอนนั้นแล้ว คุณมีสิทธิจะพูดกับพวกเค้าได้รึเปล่า คำพูดที่จะยืนยันการมีตัวตนอยู่ของคุณ หรือ การลาจากของคุณกันแน่ที่พวกเขาต้องการ...
หากว่าวันพรุ่งนี้คือวันสุดท้ายของฉัน แล้วในวันนี้ฉันจะดูมีค่าขึ้นในสายตาของเธอบ้างรึเปล่า เมื่อในหลายนาทีที่ผ่านมาตัวฉันคือสายลมที่ตามง้อขอความเห็นใจให้เห็นตัวตน แล้วสายตาของเธอเคยมองเห็นมันบ้างไหม แล้วเคยต้องการตัวฉันบ้างรึเปล่า หากไม่ล่ะก็ฉันเองก็ยินด๊จะเดินออกจากชีวิตของเธอตลอดการ
